March 21, 2013 - No Comments!

Ultieme gevoel van vrijheid

Lisa Bunschoten en Ilse van Rhenen dromen van deelname aan Sotsji

ilse-en-lisaNatasha Smit. Utrechts Nieuwsblad 7 feb. 2013

Utrecht – In hun dagelijks leven krijgen Lisa Bunschoten (17) en Ilse van Rhenen (23 soms een rare blik van omstanders; door hun beenprothese zien ze er voor sommigen toch ‘anders’ uit, maar als ze op hun snowboard stappen, dan hebben ze daar geen last meer van; dan voelen ze zich vrij. Het snowboarden vormt de ultieme uitlaatklep voor deze twee jonge meiden, die samen de Olympische Spelen van Sotsji proberen te bereiken.

Als Lisa Bunschoten de bindingen van haar snowboard vastmaakt, dan verschijnt er een grote glimlach op haar gezicht. Na een zware dag school met saaie lessen mag ze eindelijk weer doen wat ze echt leuk vindt; met een snowboard zo hard mogelijk van de berg af sjezen. ,,Snowboarden geeft mij een ultiem gevoel van vrijheid. Het is een fijne afleiding van mijn dagelijks leven en het is iets wat ik goed kan. Veel mensen denken dat ik dat niet kan; dus het geeft een kick als het wel lukt.’’

Het is nog maar anderhalf jaar geleden dat de 17-jarige Utrechtse een zware operatie onderging; op 29 november 2011 werd de voet van het meisje, dat al haar hele leven een korter linkerbeen heeft, geamputeerd. ,,Ik ben mijn voet kwijt,’’ vertelt ze zonder blikken of blozen. ,,Ze zouden aanvankelijk mijn been weer verlengen, maar vlak voor de operatie besloten de doctoren om toch mijn voet te amputeren. Dat was wel even omschakelen, maar ik ben nu wel beter af. Die onderbeenprothese is een stuk fijner dan die orthese, die mij pijnlijke drukplekken gaf.’’

Een jaar later huppelt ze alweer vrolijk rond. Sterker nog, ze is samen met haar maatje (Ilse van Rhenen) aan het trainen voor de paralympische snowboarddiscipline boardercross. ,,Ik snowboard nog niet zo lang, maar het gaat al best aardig,’’ zegt ze. ,,Ik leer steeds weer iets nieuws.’’

De meiden zijn net terug van een groot avontuur in Amerika. Ze hadden nog maar weinig wedstrijdervaring maar Lisa en Ilse mochten op Coppermountain wel meteen de strijd aan met de wereldtop van het para snowboarden. En met succes, de jonge meiden behaalden bij de wereldbeker achter de winnares Bibian Mentel een knappe vijfde en zevende plaats. ,,Amerika was gaaf,’’ zegt Ilse van Rhenen. ,,Volgens Bibian hebben we kans om Sotsji te halen, maar zelf kan ik me daar nog niets bij voorstellen. Die andere meiden snowboarden toch veel langer dan wij.’’

Ook Ilse van Rhenen mist een stuk van haar been. Ze kreeg op jonge leeftijd een tumor in haar knie en na meerdere chemokuren zijn op haar zevende haar knie en haar bovenbeen weggehaald. ,,Mijn enkel zit nu op de plaats van mijn knie, omdat hij andersom zit, functioneert hij net als een knie.’’

Niet onzeker
Ze heeft al vanaf jongs af aan een handicap, maar Ilse voelt zich daar niet anders door. Voor haar is het lopen met een prothese de gewoonste zaak van de wereld. ,,Soms baal ik wel een als dingen niet lukken, maar verder ben ik niet onzeker. Op zwemles vroegen de andere kinderen wel eens naar mijn been, maar dan beantwoorde ik gewoon hun vragen en ging ik rustig verder.’’

Met een snowboard onder zich kan Ilse de hele wereld aan; dan suist ze loeihard de berg af. ,,Als ik met mijn snowboard getraind heb, dan kan ik er weer tegen aan. Na zo’n momentje voor mezelf kan ik alle tegenslagen weer hebben.’’

Of Lisa en Ilse Sotsji echt halen, dat weten ze niet, maar de jonge meiden doen er alles aan om de Paralympische Spelen van 2014 te halen. ,,Ik ga gewoon zo hard mogelijk snowboarden,’’ zegt Ilse. ,,En dan zie ik wel waar dat toe leidt.’’

Published by: admin in Uncategorized

Leave a Reply